Starting from purely kinesthetic propositions, Ugo Dehaes and Keren Levi explore different types of physical interactions which propose couple-like-situations. These situations are never played out.

Never the less, the public is invited into an intimate world of trust, friction and tenderness. couple-like is a journey of two people in a search to be 'as one'  as they try to meet over and over again, observing in the other what each of them is not.

"I'm sticking with you 'cause I'm made out of glue" Lou Reed
choreography & dance:  Keren Levi and Ugo Dehaes
lights: Arne Lievens
costumes: Lies Maréchal , Keren Levi ,  Ugo Dehaes
music: Tom Parkinson

thanks: Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek
photography: Giannina Urmeneta Ottiker
production assistent: Annabel Heyse
production: kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen
co-production: Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam
support: de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer
titledatetimelocationtickets & info
1. COUPLE-LIKE [Grand 30 birthday addition]Sat 16-04-2011  Grand Theatre,
2. COUPLE-LIKE Sat 02-10-2010  Stuk,
3. COUPLE-LIKE Fri 01-10-2010  Stuk,
4. COUPLE-LIKE Thu 30-09-2010  Stuk,
5. COUPLE-LIKE Thu 29-07-2010  Hazira, Jerusalem
6. COUPLE-LIKE Sat 24-07-2010  Tmuna, Tel-Aviv
7. COUPLE-LIKE Fri 23-07-2010  Tmuna, Tel-Aviv
8. COUPLE-LIKE Sat 03-07-2010  Malta Festival, Poznan
9. COUPLE-LIKE Fri 02-07-2010  Malta Festival, Poznan
10. COUPLE-LIKE [PARIS]Fri 29-01-2010  Théâtre de Vanves, Paris
11. COUPLE-LIKE [summer szene salzburg]Thu 02-07-2009  Szene,
12. COUPLE-LIKE [Ettelbruck Luxemburg]Thu 07-05-2009  Cape, Luxemburg
13. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 28-04-2009  Lochemse Schouwburg,
14. COUPLE-LIKE Sun 26-04-2009  LOW festival,
15. COUPLE-LIKE [DansClick]Fri 24-04-2009  theater 't Voorhuys,
16. COUPLE-LIKE [DansClick]Thu 23-04-2009  Isala Theater B.V., Capelle aan den
17. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 22-04-2009  Schouwburg Arnhem,
18. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 21-04-2009  De Purmarijn,
19. COUPLE-LIKE [DansClick]Thu 16-04-2009  Podium Twente - Muziekkwartier,
20. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 15-04-2009  Schouwburg Almere,
21. COUPLE-LIKE [DansClick]Thu 09-04-2009  Zaantheater,
22. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 08-04-2009  Theater De Lampegiet,
23. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 07-04-2009  Leidse Schouwburg,
24. COUPLE-LIKE [DansClick]Sat 04-04-2009  Schouwburg Amstelveen,
25. COUPLE-LIKE [DansClick]Fri 03-04-2009  Schouwburg Agnietenhof,
26. COUPLE-LIKE [DansClick]Thu 02-04-2009  Schouwburg het Park,
27. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 31-03-2009  Theater Amphion,
28. COUPLE-LIKE [DansClick]Fri 27-03-2009  Theater De Vest,
29. COUPLE-LIKE [DansClick]Thu 26-03-2009  Witte Theater,
30. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 25-03-2009  Theater 't Speelhuis,
31. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 24-03-2009  Theaters Tilburg,
32. COUPLE-LIKE [DansClick]Sat 21-03-2009  Theater Castellum, Alphen aan den
33. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 18-03-2009  Goudse Schouwburg,
34. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 17-03-2009  Theater de Veste,
35. COUPLE-LIKE [DansClick]Sat 14-03-2009  Schouwburg Kunstmin,
36. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 11-03-2009  De Verkadefabriek, '
37. COUPLE-LIKE [DansClick]Tue 10-03-2009  Theater De Maaspoort,
38. COUPLE-LIKE [DansClick]Sat 07-03-2009  Schouwburg Odeon,
39. COUPLE-LIKE [DansClick]Fri 06-03-2009  Stadsschouwburg De Harmonie,
40. COUPLE-LIKE [DansClick]Wed 04-03-2009  chassé theater,
41. COUPLE-LIKE [aerowaves]Sun 22-02-2009 21:00 Teatro Studio,
42. COUPLE-LIKE [aerowaves]Fri 13-02-2009  Mousonturm, Frankfurt am
43. COUPLE-LIKE Sat 25-10-2008 19.00 BIT Teatergarasjen,
44. COUPLE-LIKE Fri 24-10-2008 19.00 BIT Teatergarasjen,
45. COUPLE-LIKE Wed 22-10-2008 20.00 De NWE Vorst,
46. COUPLE-LIKE Tue 21-10-2008 20:30 Tanztendenzen,
47. COUPLE-LIKE Sat 21-06-2008 22.30 OEROL,
48. COUPLE-LIKE Fri 20-06-2008 22.30 OEROL,
49. COUPLE-LIKE Thu 19-06-2008 22.30 OEROL,
50. COUPLE-LIKE Wed 18-06-2008 22.30 OEROL,
51. COUPLE-LIKE Mon 16-06-2008 22.30 OEROL,
52. COUPLE-LIKE Sun 15-06-2008 22.30 OEROL,
53. COUPLE-LIKE Sat 14-06-2008 22.30 OEROL,
54. COUPLE-LIKE Sat 31-05-2008 20.00 Pumpenhaus, Mü
55. COUPLE-LIKE Sun 25-05-2008 21.00 Festival a/d Werf | Schouwburg Utrecht,
56. COUPLE-LIKE Sat 24-05-2008 21.00 Festival a/d Werf | Schouwburg Utrecht,
57. COUPLE-LIKE [LINE only]Mon 19-05-2008 14.30 Museum Beelden aan Zee,
58. COUPLE-LIKE [LINE only]Mon 19-05-2008 19.30 Museum Beelden aan Zee,
59. COUPLE-LIKE Sat 10-05-2008 20.15 c.c. Lokeren,
60. COUPLE-LIKE Fri 14-03-2008 20.00 Kampnagel,
61. COUPLE-LIKE Thu 13-03-2008 20.00 Kampnagel,
62. COUPLE-LIKE Sat 23-02-2008 20.30 c.c. De Spil,
63. COUPLE-LIKE Tue 19-02-2008 20.00 De Lawei,
64. COUPLE-LIKE Wed 13-02-2008 20.30 c.c. Westrand,
65. COUPLE-LIKE Tue 12-02-2008 20.15 c.k. Kortrijk,
66. COUPLE-LIKE [short version for DANSCLICK]Mon 10-12-2007 13.30 Korzo theater, Den
67. COUPLE-LIKE Sun 09-12-2007 14.00 December Dance | c.c. Brugge,
68. COUPLE-LIKE [short version for DANSCLICK]Sat 08-12-2007 20.50 Korzo theater, Den
69. COUPLE-LIKE [sum/some of the parts]Fri 16-11-2007 20.00 The Place,
70. COUPLE-LIKE Sun 28-10-2007 19.30 eXplore Dance Festival,
71. COUPLE-LIKE Fri 26-10-2007 20.00 Stanica Railwaystation Zilina,
72. COUPLE-LIKE Thu 25-10-2007 20.00 Stanica Railwaystation Zilina,
73. COUPLE-LIKE Thu 11-10-2007 20.30 LAKtheater,
74. COUPLE-LIKE Wed 10-10-2007 20.30 LAKtheater,
75. COUPLE-LIKE [maastricht]Sat 06-10-2007 13.00 Nederlandse Dansdagen,
76. COUPLE-LIKE Sat 06-10-2007 20.30 Plaza Futura,
77. COUPLE-LIKE Sun 30-09-2007 20.30 Melkweg,
78. COUPLE-LIKE Sat 29-09-2007 20.30 Melkweg,
79. COUPLE-LIKE Sat 22-09-2007 20.00 Grand Theatre,
80. COUPLE-LIKE Fri 21-09-2007 20.00 Grand Theatre,
81. COUPLE-LIKE Thu 06-09-2007 20.00 Nagib Festival,
82. COUPLE-LIKE [10' preview]Sat 07-07-2007 20.00 Julidans,
83. COUPLE-LIKE Mon 18-06-2007 15.00 OEROL,
84. COUPLE-LIKE Sun 17-06-2007 15.00 OEROL,
85. COUPLE-LIKE Sat 16-06-2007 15.00 OEROL,
86. COUPLE-LIKE [sum/some of the P.A.R.T.S.]Sat 31-03-2007 22.00 Kunstencentrum Vooruit | Minardschouwburg,
87. COUPLE-LIKE Thu 22-03-2007 20.30 Theater Lantaren/Venster,
88. COUPLE-LIKE Sat 10-03-2007 20.00 METU International Contemporary Dance Festival, Ankara
89. COUPLE-LIKE Thu 01-02-2007 20.30 Grand Theatre,
90. COUPLE-LIKE Wed 31-01-2007 20.30 Grand Theatre,
91. COUPLE-LIKE Thu 25-01-2007 21.30 Something Raw | c.c. De Brakke Grond,
92. COUPLE-LIKE Wed 24-01-2007 21.30 Something Raw | c.c. De Brakke Grond,
93. COUPLE-LIKE Tue 23-01-2007 21.30 Something Raw | c.c. De Brakke Grond,
94. COUPLE-LIKE Sat 28-10-2006 22.00 Monty,
95. COUPLE-LIKE Fri 27-10-2006 22.00 Monty,
96. COUPLE-LIKE Thu 26-10-2006 20.00 Kunstencentrum Vooruit,
97. COUPLE-LIKE Wed 25-10-2006 20.00 Kunstencentrum Vooruit,
98. COUPLE-LIKE [premiere]Thu 12-10-2006 20.00 YOUNG CHOREOGRAPHERS PLATFORM,
99. COUPLE-LIKE [work in progress]Sun 27-08-2006 18.00 uitmarkt | c.c. De Brakke Grond,
100. COUPLE-LIKE [work in progress]Sun 27-08-2006 19.00 uitmarkt | c.c. De Brakke Grond,
101. COUPLE-LIKE [work in progress]Sun 27-08-2006 20.00 uitmarkt | c.c. De Brakke Grond,
102. COUPLE-LIKE [work in progress]Fri 25-08-2006 20.00 ateliers | PACT-zollverein,
103. COUPLE-LIKE [work in progress]Thu 27-07-2006 20.00 T S E H | Dialogues,
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Cardol IMG
© Cardol IMG
© Cardol IMG
© Cardol IMG
© Cardol IMG
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Giannina Urmeneta Ottiker
© Giannina Urmeneta Ottiker

Fri 13-10-2006 : zagreb, Z. Ra.

THE CHOREOGRAPHIC PLATFORM Touch Me, Feel Me! How to make two bodies, two different energies, two persons – into one? Israeli Keren Levi and Belgian Ugo Dehaes looked for choreographic answers to these and other questions in their performance ‘Couple – Like’ presented within the Seventh Platform For Young Choreographers at the Gavella two days ago. Minimal in their stage setup, the duet is a simple and almost tender story about a couple’s search for closeness and intimacy within the frame of given differences between two beings and two bodies. The Platform For Young Choreographers takes place until Sunday with presentations of projects by choreographers from the PYC’s partner countries as well as with the proclamation of the most prospective young Croatian choreographer. /text under the image:/ “Couple – Like” had its premiere in Zagreb two days ago.

Elkaar dansend besnuffelen Dansen met twee vereist veel vertrouwen tussen de dansers. Het leidt ook als vanzelf tot een sterke fysieke intimiteit. Alsof je een koppel bent. De Nederlands-Israëlische Keren Levi en Ugo Dehaes exploreren die dunne grens tussen schijn en werkelijkheid in Couple-like. Levi ontmoette Dehaes toen ze een medechoreograaf zocht voor haar Faceless. Dehaes bedankte ervoor om te tekenen voor een project dat op zijn laatste benen liep. Maar elkaar eens besnuffelen en dan zien wat daaruit voortkwam, daar had hij wel oren naar. Beide dansers hebben immers een verschillende achtergrond. Levi komt uit de formalistische traditie van de moderne dans, Dehaes verdiende zijn sporen bij Meg Stuart en werkte onder andere samen met Charlotte Vanden Eynde. Dat werk stelt meer dan alleen formele kwesties aan de orde. Dat besnuffelen mondde uit in Couple-like, een stuk over twee mensen die doen alsof ze een koppel zijn. In de loop van het stuk draait het inderdaad zo uit, maar het begint wel anders. Ze gaan op de knieën zitten en brengen hun hoofden tegen elkaar. Zonder dat hun blikken kruisen, wiegen ze rustig, hoofd tegen hoofd, heen en weer. Dan schuiven ze over en onder elkaar door, koprollen over elkaar heen en gebruiken elkaar zelfs als klimrek. Erg acrobatische, soms zelfs adembenemende dans dus, bijvoorbeeld wanneer Dehaes over het strottenhoofd van Levi wipt terwijl ze vervaarlijk achteroverhangt. Die acrobatie evolueert naar een uitgewerkte dans, en loopt zelfs uit in een walsje en een stukje swing. Maar zeker bij dat walsje gaan ze niet echt voluit. Ze pakken elkaars romp vast, maar houden hun voeten naast die van de ander. Alsof ze niet kunnen beslissen of ze een eenheid, een koppel zullen worden. Dat spelletje zit ook in de blikken. Pas vrij laat kijken ze elkaar diep in de ogen. Dat draait uit op een confrontatie waarbij net geen klappen vallen. Couple-like biedt qua dans sterke, inventieve momenten, maar kan toch niet altijd boeien. Je blijft als kijker een buitenstaander: je hebt geen zaken met deze ontmoeting. Dat blijkt ook op het einde. Half lachend vallen de twee dansers stil. Schouderophalend kijken ze zowel het publiek als elkaar tersluiks aan. Alsof ze willen zeggen: dit lijkt wel een koppel, maar uiteindelijk is het maar een dansje. Een zeer intiem dansje weliswaar. Op 27 en 28 oktober in de Monty, Antwerpen. Info: Door : Pieter T'Jonck Publicatiedatum : 2006-10-27 Sectie : Cultuur

Wed 25-10-2006 :, ktjefloke

Nog steeds ziekjes... Maar daarstraks opnieuw naar theater gaan kijken. Dit keer was't opnieuw dans/performance... Maar beter, hoe groot kon het verschil zijn? Desondanks zat er één dezelfde performer in... Ugo Dehaes, jah... Hij heeft me overtuigd hoor dit keer. Misschien is 't wel omdat ik begin te wennen aan dit soort van voorstelling... Maar misschien was't gewoon wel beter (als ik mag afgaan op de commentaren van de ietwat ervarener theatergangers) Het was, net als gisteren, sober; zoniet nog soberder... Geen muziek, geen stem... Gewoon twee lichamen, die het samenzijn ontdekken zonder echt waarlijk samen te zijn. Kronkelende choreografieën, alles versmelt in elkaar en zelfs de ademhaling leek op elkaar afgestemd te zijn. Dit keer had ik wel het doel achter het geheel samen, al moet ik toegeven, in 't vorige zat er dus blijkbaar wel degelijk een verhaallijn achter wanneer ik het vergelijk met dit werk. Toch zit ook hier een evolutie in, repetitieve bewegingen die uitmonden in een mooie climax die echt vuurwerk gaf, het leek echt of ze samen verbonden waren... Samen een geheel, een eenheid vormden. Het doet je bijna verlangen naar een versmelting van jezelf met die ene andere, jah... het zet me wel tot nadenken... Toen ik buitenkwam had ik namelijk een gevoel van eenzaamheid die me overviel. Na die uitspatting van emotie zonder echt emotie te tonen... Gewoonweg supergoed in elkaar gezet. Alles leek ook zo natuurlijk, die kronkelende bewegingen die steeds opzoek gingen naar de ander... Het is vooral wonderlijk wanneer je beseft dat die twee elkaar nooit eerder ontmoet hadden. Knap gedaan hoor!

Thu 25-01-2007 :, Leonie Kuipers

Couple Like, Keren Levi & Ugo Dehaes LESS IS MORE, LESS IS LOVE auteur Leonie Kuipers rubriek podium Provocerend: niet echt. Something Raw: ook niet echt. Verantwoord: dat wel. Daarnaast is de voorstelling van Keren Levi en Ugo Dehaes uiterst aandoenlijk. Twee lichamen die elkaar betreden in één ruimte, mooie lichamen, dat ook nog eens. In de voorstelling Couple like werken de Israëlische Keren Levi en de Belgische Ugo Dehaes voor het eerst samen. De chemie klopt en dat is te zien. Als liefde op het eerste gezicht. Zouden ze dan in het echt ook misschien samen…?Het ligt op het puntje van je tong. De titel van het stuk laat alles in het midden. In de voorstelling zie je lijven die elkaar verkennen en kennen, uitdagen en dragen. Het speelt zich verder af in een minimalistische setting met enkel de danser en het licht als begin. De dansers bewegen in soepele stoffen. De eerste scène doet dan ook aan als een ochtendritueel in pyama’s. In trance blijf je kijken naar de lijven, je ziet een symbiose. Ruggen en hoofden die elkaars verlengde worden en lichaamsdelen die elkaars rondingen opvullen. Welke ledematen zijn nou van hem en welke van haar? De voorstelling zit vol met dit soort verrassend bewegingsmateriaal. Zo wordt later een walsscène (waarin met heupen naast elkaar wordt gewalst!) afgewisseld met partnerwerk waarin de dansers elkaar schijnbaar altijd blindelings vertrouwen. Fysieke botsingen worden gevarieerd met het haren uit de ogen wegvegen bij de ander. Opvallend is dat het duo pas laat in de voorstelling oogcontact met het publiek maakt en daardoor het publiek dan pas ook echt laat in de voorstelling deelgenoot maakt van de wereld waarin ze zich bevinden. De symboliek van de liefde heeft je echter al eerder dan bovenstaand moment gegrepen. Het man-vrouw gegeven spreekt boekdelen. Lijven zijn daarvoor de ingrediënten, niet veel meer. Af en toe wat gitaarmuziek van Tom Parkinson, de componist met wie Levi sinds 2003 samenwerkt. Door het echter vaak ontbreken van geluid komt de choreografie ook tot zijn recht. Elke zucht of kreun maakt dit duet nog alledaagser en humaner; evenals een kort lachje, wat subtiele aanmoedigingsblikken en een broek van de H&M. Ondanks de vloeiende duetten kwam er bij mij tegen het einde een lichte irritatie naar boven; zo hadden Levi en Dehaes al frases getoond staand en op hun knieën en wat ontbrak er……. juist, een duet rollend over de grond. Deze oefening-achtige ontmaskering van de compositie verdween echter als sneeuw voor de zon toen het einde aanbrak. Na een fysieke climax, zich dicht bij het publiek bevindend en waarbij heftig om beurten tegen elkaars borstkas wordt gestoten, breekt er een moment van onwennigheid aan. Ongemakkelijk en aandoenlijk nemen de dansers het applaus in ontvangst. Dit einde laat veel aan de verbeelding over: Waren we als publiek zojuist getuige van de liefdesdaad in zijn puurste vorm? Something Raw: misschien dan toch. Door Leonie Kuipers, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw. Link met fragment uit Couple Like CREDITS choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi lights : Arne Lievens costumes : Lies Maréchal music : Tom Parkinson thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek photography : Giannina Urmeneta Ottiker production assistent : Annabel Heyse production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer info :

Sat 27-01-2007 : NRC Handelsblad, Isabella Lanz

... Naast deze theatrale dansvoorstellingen biedt Something Raw ook sobere dansstukken, duetten waarin de nadruk ligt op het lichaam in beweging. Goede voorbeelden daarvan zijn de duetten van Keren Levi en Ugo Dehaes (Couple-like) en van Nora Heilmann en Aimar Perez Gali (Regarde Moi/Remythologize) Couple-like is een sterk staaltje 'contact improvisatie'. Bovendien is het knap stukje ambachtelijke conceptuele dans, prozaïsch en fijnzinnig. ...

Sat 31-03-2007 :, Katrien Delcourt

OP ZOEK NAAR INTIMITEIT IN COUPLE-LIKE In Couple-Like tasten Ugo Dehaes en Keren Levi de grenzen van hun samenzijn af. Via een reeks bewegingen brengen ze een discours op gang dat schippert tussen zakelijk onderzoek en intimiteit, tussen dierlijkheid en menselijkheid. Hun voorstelling maakt deel uit van het programma dat het Vlaamse cultuurhuis De Brakke Grond in Amsterdam op poten gezet heeft voor Something Raw, een internationaal dans en performance festival. Met Something Raw probeert De Brakke Grond voor de zesde keer een bloemlezing van hedendaagse dans en performance te geven. Daarin blijkt duidelijk de diversiteit die je erin aantreft. Couple-Like van Ugo Dehaes en Keren Levi blijft daarbij strikt binnen de lijnen van de moderne dans. We zien een man en een vrouw rug tegen rug. Ze duwen elkaar in beweging, terwijl ze aan elkaar vastgeklonken blijven. Traag onderzoeken ze de mogelijke variaties op bewegingen en posities. Ze lopen hoofd tegen hoofd voorwaarts en achterwaarts. Ze trekken en duwen. Ze bekruipen elkaar en botsen tegen de ander op. Langzaamaan verschuift hun discours van een zakelijk, dierlijk aftasten naar een intiemere taal. Als dieren lijken ze ieder hun territorium te willen afbakenen. Via allerlei poses testen ze elkaar uit en proberen ze te weten te komen hoe ver ze kunnen gaan. Gaandeweg kruipt er emotie en menselijkheid in hun bewegingen en spreiden ze een lichaamstaal tentoon die zijn zakelijkheid van zich afwerpt. Zowel in de dans als in de kleine gebaren ertussendoor, bij het wegvegen van een haarlok of het naar beneden trekken van een t-shirt, creëren ze een intimiteit die begrippen van liefde en bezorgdheid om de ander maar ook dominantie en agressie opwekt. Dehaes en Levi spelen met harmonie en contrast, met traagheid en snelheid. Nu eens bewegen zich als één über-lichaam, dan weer verbreken ze hun eenheid en bieden ze weerstand of laten elkaar los net zoals je in een relatie momenten van eenwording en individualiteit hebt. Door het tempo op te drijven wordt hun spel ook agressiever. Helaas sluipt het mechanische er af en toe weer in, wat de sterkte van de voorstelling wat ondermijnt. Daardoor lijkt het geheel nog te veel op een vingeroefening, een zakelijk onderzoek naar de mogelijkheden van danstaal. Couple-Like exploreert het begrip koppel en de verschillende manieren van samenzijn, maar blijft hier en daar nog iets te veel in het fysieke steken om echt de toeschouwer tot in het diepste van zijn ziel te beroeren. Esthetisch is het allemaal heel mooi om naar te kijken, maar doordat hun bewegingen geregeld terugkeren naar een technische mechaniek blijft er een afstand en word je nooit opgeslorpt door het spektakel. Toch blijft de intimiteit nazinderen en eindigen Dehaes en Levi hun ontdekkingstocht met een ruw heen-en-weer getrek dat alsmaar sneller en harder wordt. Als wilden ze om ter hardst zeggen ‘Jij bent van mij’. Door Katrien Delcourt, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw. CREDITS choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi lights : Arne Lievens costumes : Lies Maréchal music : Tom Parkinson thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek photography : Giannina Urmeneta Ottiker production assistent : Annabel Heyse production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer info : datum 31.03.2007 auteur Katrien Delcourt rubriek Podium

Thu 08-03-2007 :, Marjolein Vogels

COUPLE-LIKE Een sobere setting, twee mensen wachten schijnbaar tot al het publiek heeft plaatsgenomen en het geruis van het geroezemoes langzaam weg sterft. Pretentieloos en lichtelijk nonchalant kijken twee mensen je op de tribune aan. Is dit het begin van een magische wereld waar in je hoopt meegezogen te worden en nergens meer aan te kunnen denken dan alleen maar in ritme, beweging en geluid? De afwezigheid van decor en de droge sobere opzet waar niet de jus van muziek, licht of kostuum overheen is gegoten zorgt voor een schril contrast met de voorstelling van Ann Liv young. Ann Liv Youg maakt met haar voorstelling Snow White op het Something Raw festival een spetterende overweldigende collage van popsongs, kitschbeelden en sex. Couple – like daarentegen is een stuk waarin twee personen veranderen in louter lichamen. De ego’s van de dansers worden uitgeschakeld maar komen zo nu en dan in subtiele vlagen voorbij, wat zorgt voor humoristische momenten en een aardse toegankelijkheid. Als toeschouwer word je al snel meegezogen in de absurdistische beelden die de twee lichamen teweeg brengen. Als magneten blijven ze elkaar op zoeken. In, over, onder en op elkaar komen ze elkaar tegen. Alleen het lichaam vult de ruimte door zijn fysieke bewegingen, ritme en ademhaling. Het is dierlijk en instinctief, je voelt de sensitiviteit van de dansers in de ruimte en deze pure vorm van dans overweldigt me. Zelfs als ik mijn ogen sluit voel ik de beweging in de ruimte van de dansers doorgaan. De ademhaling en het ritme van de lichamen op de dansvloer spreekt voor de dans. Het ademhalen wordt steeds luider, zo nu en dan met geluid. Dan kom ik terug en zie twee mensen voor me. Keren Levi: een diva onder de dansers prachtig sensueel met een kinderlijke nieuwsgierigheid. En Ugo Dehaes een mooie bescheiden Belgische danser. Toch krijgt de dans een romantische kleur. Man en vrouw lichamelijk met elkaar in een duet. Twee lichamen die niet zonder elkaar kunnen. Er zijn echter geen duidelijke romantische toespelingen zichtbaar, maar door de puur fysische techniek wordt het spel en de dans doorzichtig zodat er niks anders overblijft dan de taal van deze personen die bij elkaar blijven. Een sobere ruimte gevuld met twee lichamen die verwikkeld zijn in hun taal naar elkaar. Een voorstelling over de basics van alles wat je bezit, een lichaam en een mogelijkheid tot communiceren. De pracht van pure dans en communicatie komt in Couple – Like volledig tot zijn recht en vind zijn weg naar het publiek. Door Marjolein Vogels, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw. Link met fragment uit Couple-like CREDITS choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi lights : Arne Lievens costumes : Lies Maréchal music : Tom Parkinson thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek photography : Giannina Urmeneta Ottiker production assistent : Annabel Heyse production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer info : datum 08.03.2007 auteur Marjolein Vogels rubriek Podium

Thu 08-03-2007 :, Sophie Machtelinckx

KOPPENROLLEN Bij de aankondiging van het werk van Keren Levi en Ugo Dehaes in het kader van het internationaal dansfestival Something Raw wordt de nadruk gelegd op de groei van intimiteit tussen twee individuen die zich zo als Couple-like binnen een gesloten ruimte gaan verhouden. De ruimte waarbinnen hun onderzoek geconfronteerd wordt met een publiek bevindt zich in het Vlaams cultuurhuis De Brakke Grond in Amsterdam. Het eerste deel van het stuk toont Keren en Ugo die als het ware contactoefeningen verder uitwerken tot boeiende nieuwe lichaamsconstructies. Men geeft de toeschouwer echter weinig ruimte voor het aanvoelen van de fragiliteit bij het eerste lichamelijke contact tussen twee mensen. Dit contact is er al, nog voor de eerste beweging. Bij aanvang bevinden ze zich rug tegen rug. Het is een duidelijk en zichtbaar contact. De mogelijke visuele afstand tussen twee lichamen moet hier niet meer overbrugd worden en reeds gecreëerde emotionele band tussen de dansers kan eveneens niet meer terugschroefd worden. Het werken rond contactimprovisatie heeft naast lichamelijk vertrouwen ook behoefte aan een emotionele connectie. Of het werkproces rond intimiteit, polariteit en het samen zijn ook interessant is voor een publiek hangt volledig af van wat ze enerzijds nog onderling zullen teweeg brengen en anderzijds er zullen in slagen het publiek te beroeren. Het duet toont aanvankelijk een aaneenrijging van ‘standjes’ waarin de pulserende kracht zich afwisselend bevindt in een ritmische ademhaling, een terugkerende bewegingszin, een tempoverlegging of spelelement. Hun continue contact neemt verschillende vormen aan. Ze duwen en trekken, rollen en balanceren zonder het lichamelijk contact met elkaar te verliezen. Het zacht pulserend kinetisch spel wordt langzaam het waarlijk aftasten van elkanders grenzen. Alles wordt intenser en ruwer. Ze zoeken samen naar evenwicht, raakvlakken en steun en gaan daarvoor tot de uitersten. Het beeld van Levi die de staande Ugo volledig op haar schouders draagt provoceert het gevaar. De complexe turnoefeningen worden langzaam aangevuld met herkenbare sociale elementen. Een wals, een zachte strijk langs het aangezicht of een kus. Maar de intimiteit die ontstaat en aanzwelt tussen de twee individuen blaast niet meer dan soms een windje van herkenning, een lichamelijke herinnering. De kinesthetiek blaast je zelden van je stoel en blijft een schouwspel op afstand. Hoewel elementen als tederheid, spel, intensiteit en het zoeken naar evenwicht binnen een relatie ook hier terug te vinden zijn mist het hier zijn de uitstraling. De fysische interacties nodigen weinig uit tot deelname in de wereld van intimiteit. We krijgen wel een boeiende uitwerking te zien van een aantal contactoefeningen en positioneringen maar de situatie blijft statisch en laat geen ruimte voor een zachte afdwaling. De glimlach die op ieders gezicht stond bij een snelle leuke poseverandering toont dat het technisch kunnen van de danser hoog in het vaandel wordt gedragen. Dit kan voor mij echter geen referentiepunt zijn voor een goeie voorstelling. Maar er is uiteraard ook nog de pure beeldelijke schoonheid, die ook bij mij op het einde een verademend applaus losweekt. Door Sophie Machtelinckx, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw. Link met fragment uit Couple-like CREDITS choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi lights : Arne Lievens costumes : Lies Maréchal music : Tom Parkinson thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek photography : Giannina Urmeneta Ottiker production assistent : Annabel Heyse production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer info : datum 08.03.2007 auteur Sophie Machtelinckx rubriek Podium

Thu 08-03-2007 :, Jacobijn Zeijlemaker

GEEN EXCUUS VOOR GEEN MUZIEK Voor de tweede keer komt choreografe Keren Levi naar het jaarlijkse Internationale Dans en Performance Festival Something Raw in Amsterdam. Dit maal in samenwerking met Ugo Dehaes. Samen maakten ze Couple-like, een voorstelling die nu niet bepaald bruist van energie. Het stuk opent met een set aaneengeschakelde bewegingen, waarbij het paar over elkaar heen rolt en samen balanceert. Dit alles gebeurt op een sterk gecontroleerde, feline manier, over een denkbeeldige lijn die van links naar rechts over het toneel loopt. So far, so good, maar terwijl de kettingreactie van bewegingen oneindig lijkt, bekruipt de stilte de toeschouwer. Het element irritatie wordt toegevoegd wanneer de muziek in een pauzemoment even aangaat. Minimale muziek dat wel. In het tweede deel gaat het paar door met het ontdekken van elkaars krachten, alsof ze net uit een ei gekropen zijn en alles nog nieuw is. Met meer vrijheid tast het paar elkaar af. De kaki-broeken zijn ingewisseld door ruwe jeans, handig, want de bewegingen komen nu los van de denkbeeldige lijn en de gehele vloer wordt gebruikt. Op dit moment lijkt het stuk op gang te komen. Er ontstaat meer variatie in bewegingen die organischer in elkaar overvloeien. Mooi is ook het moment waarop de dansers aanspoelen op het toneel en vertwijfeld omkijken naar het publiek. Maar waar blijft toch de muziek? Het is ongewijfeld de bedoeling dat het paar de toeschouwer wil toelaten tot hun spel van intimiteit en aanraking, maar deelname van een derde vereist een gemeenschappelijke basis. Een rol die door de muziek vervult had kan worden. Het ritmisch gehijg van Levi compenseert de afwezigheid van klanken niet. Wanneer de muziek in het laatste deel dan toch de bewegingen komt stutten wordt duidelijk wat er eerder ontbrak. Het is alsof er een sausje over de dansers wordt gegoten en dezelfde bewegingen lijken nu energieker en vrijer. De dans wordt toegankelijker. Het tij wordt echter te laat gekeerd. Couple-like is toch vooral een ervaring voor de dansers zèlf. Er zit een kern van waarheid in het moment wanneer de dansers, gespeeld verontwaardigd, ontdekken dat er zowaar publiek is. In deze voorstelling is kale dans zonder muziek toch vooral eenzaam, voor de toeschouwer wel te verstaan. Door Jacobijn Zeijlemaker, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw. Link met fragment uit Couple Like CREDITS choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi lights : Arne Lievens costumes : Lies Maréchal music : Tom Parkinson thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek photography : Giannina Urmeneta Ottiker production assistent : Annabel Heyse production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer info : datum 08.03.2007 auteur Jacobijn Zeijlemaker rubriek Podium

Tue 19-06-2007 :, Bart Krul

Man en vrouw verstrengeld in de dans Voor ‘Couple-like’ zijn dansers en choreografen Keren Levi en Ugo Dehaes een succesvol experiment aangegaan. Op een kale dansvloer onderzoeken zij hoe twee personen tot elkaar proberen te komen. Eerst is dit intiem, daarna heftig. De pogingen blijven lange tijd stranden. Het resultaat is verrassend, grappig en ontroerend tegelijk. Keren Levi en Ugo Dehaes staan al op het podium als het publiek binnenkomt. Als iedereen zit en er enige seconden stilte is, lopen ze ieder naar een uiteinde van het podium om met ‘Couple-like’ te beginnen. Geen officieel begin dus. Het lijkt hierdoor alsof het publiek getuige is van een soort onderonsje tussen de beide dansers. Deze intimiteit blijft de hele voorstelling aanwezig. In het eerste deel van ‘Couple-like’ dansen Levi en Dehaes steeds op een lijn van links naar rechts. Ze hebben steeds fysiek contact met elkaar. Vaak hebben ze de schouders tegen elkaar. Vanuit deze beginpositie komen ze tot onverwachte bewegingen en poses. Het duurt soms echt even voordat duidelijk is welk lichaamsdeel bij wie hoort. Levi en Dehaes hebben aanvankelijk bijna geen oogcontact, waardoor hun timing des te meer van belang is. En die is erg goed. Na een kort intermezzo op het podium, waarin ze van kleding wisselen en wat water drinken, is de sfeer tussen hen veranderd. Het is nu meer een stel dat verschillende aanvaringen heeft om heel kleine dingen. Ze staan bijvoorbeeld op elkaars tenen. Letterlijk. Ze proberen wel tot elkaar te komen, maar dat lukt eigenlijk niet. Het lijkt meer op een machtsspel waarin de onderlinge verhoudingen worden bepaald. In het tweede deel werken Levi en Dehaes met vaak heftige bewegingen verschillende thema’s uit. Ze raken elkaar in het gezicht, staan tegenover elkaar en duwen de ander weg om dan elkaar weer op te vangen. Of botsen juist hard tegen elkaar aan. Steeds leidt dit tot verrassende uitkomsten, die de ene keer ontroerend zijn, maar een andere keer ook erg grappig. Er zijn halsbrekende poses, maar er wordt ook gestijldanst. Levi en Dehaes zijn met ‘Couple-like’ een heel succesvol experiment aangegaan waarin met minimale middelen (een kale dansvloer en een paar lampen) een optimaal resultaat wordt geboekt. Aan het eind komen beide dansers toch op een vertederende manier tot elkaar. Dan ontwaken ze ineens uit een soort trance en kijken ze het publiek verbaasd aan. Een beetje zoals een bruidspaar naar de aanwezigen kan kijken, net nadat ze elkaar hebben gezoend na het ja-woord. Gezien: `Couple like’ van Keren Levi en Ugo Dehaes 18 juni 2007, Loods Boem, Oerol, Terschelling. foto: Giannina Urmeneta Ottiker

Thu 11-10-2007 : Het Leidsch Dagblad, Maarten Baanders

Het heftigste contact dat maar denkbaar is Het lijkt of de dans uit de grond komt. Twee dansers liggen op hun buik in elkaars verlengde met de hoofden tegen elkaar. Terwijl ze met nek en achterhoofd tegen elkaar gedrukt zijn, komen ze met hun lichaam omhoog. Zo vormen ze twee bogen. De kracht waarmee ze zich tegen elkaar opduwen straalt ervan af. 'Couple-like' heet het duet van Keren Levi en Ugo Dehaes. En inderdaad, wat je ziet is een tweetal mensen en het meest intense contact dat maar mogelijk is. Ze grijpen elkaars handen, verstrengelen hun armen en schuiven onder elkaar door langs een dwarslijn over de toneelvloer. Ze laten elkaar nauwelijks los. Elke beweging komt voort uit het contact waarmee ze zowat aan elkaar verkleefd lijken. Ze trekken aan elkaar, duwen tegen elkaar, liggen op elkaar, krullen zich op of de een staat in nekstand op de rug van de ander. Ze zijn tot op het uiterste op zoek om elkaars lichaam te ontdekken. Geen millimeter van hun lichaam houden ze buiten dit contact. In het tweede deel verlaten ze de rechte dwarslijn en zoeken ze de volle ruimte van het toneel. Er komt vaart in. Al hun kracht werpen ze in de bewegingen. Ze botsen heftig, bijna pijnlijk tegen elkaar, draaien en rollen, duiken onder elkaar door en maken de meest onwaarschijnlijke verstrengelingen met hun armen en benen. Het lijkt vaak op een gevecht, maar wat voortdurend voelbaar is, is wederzijdse fascinatie, een tinteling. Elke beweging, elke houding komt over als een ontdekking. En dat is het ook voor het publiek. Het is een uitputtend zwaar duet. De dansers zwoegen en lijken bereid daarmee door te gaan totdat ze volledig op zijn. Het gezwoeg heeft als effect dat er een totale passie ontstaat. Ze zoeken de uiterste grens met elkaar op. Maar bij al deze absoluutheid zijn er ook mooie licht-ironische momenten, zoals een schalks walsje of wanneer er na zwaar gekronkel en gezwoeg de een ontspannen op de ander zit en zijn of haar shirt rechttrekt en rondkijkt of er al dat intense geworstel niets toe doet. De bewegingen zijn zeer inventief. Het is fascinerend te zien wat voor houdingen, uitdagingen en confrontaties er tussen deze twee mensen mogelijk zijn. Je zou het acrobatisch kunnen noemen, zonder dat de danser het spectakel zoeken. Daarvoor is deze dans te persoonlijk en te innerlijk. Muziek klinkt er nauwelijks en dat is maar goed ook. Het gehijg, gestamp, gesleep, de kreetjes en het gekreun die de heftige bewegingen in hen losmaken zijn de perfecte muziek bij deze indrukwekkende dans. De tweede choreografie van deze avond ...

Fri 20-03-2009 : Leids dagblad, Maarten Baanders

Dansclick: moderne dans kan met iedereen clicken   "De grootste balletlerares aller tijden" noemt ze zichzelf. Met haar ingevallen gezicht, gestileerde gebaren en geaffecteerde spraak is ze helemaal het cliché van de balletjuf met haar maniertjes. Toch kijkt het publiek ademloos toe.   Porshia is namelijk geen mens, maar een pop. Deze geestige creatie van danser/poppenspeler Duda Paiva verzorgt de warming-up van Dansclick 6. Het programma wil iedereen de "click" met moderne dans laten voelen. In diverse steden komt er maar weinig publiek op af, terwijl de organisatie alles uit de kast trekt om er iets aantrekkelijks van te maken: een introductie, opmerkelijke dans, filmbeelden en een Après-Dans, waarbij het publiek bij een drankje met de dansers kan praten. "Beleef iets nieuws met moderne dans," zou de leuze kunnen zijn. Want dat is wat er op zo'n avond gebeurt.   De choreografiën van Dansclick 6 zijn totaal anders dan wat de introductie van Porshia laat zien. Cliché-maniertjes zijn ver zoeken in "Couple-like" van Keren Levi en Ugo Dehaes. Het stuk is zo origineel en persoonlijk! Met afbeulende inspanning en intensiteit zoeken de danser en de danseres naar mogelijkheden en evenwicht in hun contact. Ze kronkelen over elkaar heen, botsen, rollen en maken een luchtig dansje. Zelden zie je dans die zo intiem en avontuurlijk tegelijk is, onconventioneel, maar doordrenkt van een verlangen waar iedere toeschouwer wel iets bij voelt.   De tweede choreografie, "Odd" van Pia Meuthen, wordt geïntroduceerd met filmbeelden, waarop de choreografe over haar werkwijze vertelt. Gingen Levi en Dehaes uit van niets en bouwden ze hun choreografie op uit improvisaties, Meuthen verwerkt boeken in haar dans, vertaalt gedachten in bewegingen. Bij de armgebaren en het bekommerde gezicht van een van de dansers denk je inderdaad: dit is een gedachte. Niet een concrete gedachte, maar een manier van denken, kronkelig, moeizaam. Hij voelt zich bedreigd in zijn omgeving. Totdat er muziek klinkt. Hij ontspant zichtbaar, gaat veerkrachtig mee met het ritme, zoals een autist doet bij een deuntje waar hij zich happy bij voelt. De andere danser is de sterke, trefzekere broer. Ook bij hem is de manier waarop hij de ruimte beleeft zichbaar in zijn gebaren. Het contact tussen de broers levert botsingen op, maar in de gebaren en intensies blijf je verbondenheid zien.   Dansclick 6 laat zien dat moderne dans gevoelens uitdrukt die iedereen kan herkennen, op een manier vormgegeven waar iedereen zich door geïnspireerd kan voelen.   Maarten Baanders Leidsch Dagblad, 20 maart 2009

Fri 03-07-2009 :, Karl Traintinger

sommerszene salzburg “Couple-like” Foto: Wolfgang Kirchner, sommerszene Im Rahmen der sommerszene salzburg führten Keren Levi und Ugo Dehaes in der ARGEKultur ihr erfolgreiches Stück „Couple-like“ auf. In diesem Konzepttanz der beiden Tänzer versuchen sie das Bedürfnis mit seinem Partner zu verschmelzen darzustellen.   Foto: Wolfgang Kirchner, sommerszene Um nicht von der Performance der beiden Künstler abgelenkt zu werden, wurde die Bühne schwarz gehalten und gänzlich leer belassen.
Zu Beginn bewegen sich die beiden Künstler langsam auf den Boden kriechend zueinander, berühren sich zunächst nur mit ihren Köpfen, verbiegen sich immer mehr bis die beiden Körper ein inniges M formen. In dieser Pose kann kein Tänzer alleine stehen und sie stützen sich mit ihren Körpern gegenseitig.
Durch abwechselnde Impulse stoßen sie sich immer wieder gegenseitig ab und kommen wieder zusammen. Mit schlaffem Körper lässt sich Ugo Dehaes willenlos von seiner Tanzpartnerin bewegen. Danach wird Keren Levi durch die Kraft ihres Künstlerkollegen unterdrückt und über die Bühne geschleift. Plötzlich verharrt während des Stücks einer der beiden Tänzer, meist in den unmöglichsten Stellungen, wie auf den Schultern der Frau sitzend, und streift mit seinem Blick das Publikum und weckt dadurch ein Gefühl in mir ein zufälliger Beobachter eines bizarren Kampfes zwischen zwei Liebenden zu sein. Foto: Wolfgang Kirchner, sommerszene Nach einer kurzen Pause in der sich die Darsteller vor den Zuschauer umziehen, wobei dazu als einzige musikalische Unterstützung im gesamten Stück ein minimalistischer Gitarrensound eingespielt wird, folgt der nächste Teil des Beziehungsdramas.
Dabei steigen sie sich zärtlich gegenseitig auf die Füße, klettern auf den Körper des Gegenübers, lassen sich fallen, trennen sich, um anschließend wieder aufeinander zulaufen zu können. Eine Verbindung der beiden Körper löst sich auf und führt zur Verwunderung in einem innigen Walzerschritt, welcher immer schneller wird und schließlich die beiden Tänzer mit den Armen verknotet.
Im nächsten Teil stehen sie sich gegenüber, ziehen den Partner heftig zu sich und stürzen durch die Kraft des Zusammenprallens auseinander, jedoch fangen sie sich, als eine Art Vertrauensbeweis, in der letzen Sekunde auf und spielen dieses Spiel immer wieder von vorne. Dieser andauernde Wechsel zwischen Zärtlichkeit und Rohheit zieht den Beobachter in einen unglaublichen Bann und hinterlässt ein Gefühl einen Einblick in eine real gelebte Beziehung erhalten zu haben. Michael Steinberger
Duration : 45:16
<< | >>